การเหลือข้าวทิ้งไว้ในจาน กับการกินข้าวไม่ให้เหลือ
สืบเนื่องจากกระทู้ http://www.pantip.com/cafe/food/topic/D8462727/D8462727.html
(เรื่องย่อกระทู้: หนุ่มออฟฟิศหน้าใหม่ไปกินข้าวกับแก๊งสาว OL รุ่นพี่แล้วโดนแซวเรื่องกินข้าวหมดจานแบบหนัก ๆ 3 วันติดต่อกัน จนวันที่ 4 เจ้าตัวก็ทนไม่ไหว)
เรื่องกินข้าวหมดจาน แล้วโดนเพื่อนร่วมวงกระแนะกระแหนนี่เห็นเป็นกระทู้ vote มาอย่างน้อย 2 ที่ใน pantip ทั้งห้องก้นครังและโต๊ะเครื่องแป้งแล้วล่ะครับ เท่าที่จำได้ ในการอบรมตั้งแต่เด็ก ๆ เราจะถูกสอนว่าให้กินเกลี้ยง ไม่ให้เหลือ ด้วยสาเหตุต่าง ๆ ตั้งแต่เรื่องของชาวนา จนกระทั่งขยะที่จะมีปริมาณเยอะและทำให้โลกร้อน
แต่ก็ยังมีคนบางกลุ่มที่มีทัศนคติว่าต้องกินให้เหลือเป็นพิธี ด้วยสาเหตุของการเหลือข้าวให้หมาในบ้านบ้าง หรือว่าเหลือเป็นมารยาท ให้ดูว่าเราไม่ตะกละตะกลามบ้าง บ้างก็พูดถึงธรรมเนียมจีนที่เจ้าบ้านจะต้องเลี้ยงข้าวจานพูนให้แขกอิ่มจนเหลือบนจานเปลใหญ่ ๆ ให้ได้ (นึกภาพข้าวผัดโต๊ะจีนครับ)
ตัวผมเองก็เป็นคนกินข้าวไม่ให้เหลือตั้งแต่เด็กครับ ด้วยสาเหตุของการกินอาหารให้คุ้มค่าที่สุดและกะปริมาณให้พอดี รวมถึงการเหลือขยะสดภายในบ้านให้น้อยที่สุด อีกทั้งยังจะสะดวกกับการล้างจานเพราะไม่มีเศษอาหารมากมายด้วย เป็น 3 สาเหตุที่ผมตอบว่าทำไมผมถึงกินข้าวหมด
สิ่งที่สงสัยในใจก็คือ การกินข้าวไม่ให้หมดทำไมถึงยังอยู่ในสังคมจนพบเป็นกระทู้บ่อย ๆ โดยเฉพาะในสังคมเมือง สังคมออฟฟิศ ทั้งที่ผมเข้าใจว่าแต่ละที่พยายามสั่งสอนและรณรงค์ให้เหลืออาหารเป็นขยะให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ซ้ำยังเกิดการดูถูกคนกินข้าวหมดจากผู้ที่กินข้าวไม่หมดอีก แทบไม่เห็นมีการประนามในสังคมบนโต๊ะอาหารว่า "ยี้ ! พวกกินข้าวไม่หมด" เลย
(หรือเป็นเพราะว่าพวกกินข้าวไม่หมดนั้นโดนสังคม webboard ประนามมากกว่าตามสัดส่วนสังคมจริงอยู่แล้ว)
ตั้งกระทู้ถามความคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้รับเทศกาลลอยกระทงและฮัลโลวีนสำหรับ Exteenian ครับ

(จริงๆนะ)
