ความคาดหวัง..กับหนังแฮรี่
วันนี้วันพฤหัสบดี ลุกมาจากที่นอนในเวลาประมาณ 09.10 น.
เข้างานตอน 10.30 น. ทำงานห้างก็ดีตรงนี้แหละ ไม่ต้องรีบตื่นเช้า
ถึงจะเลิกดึกไปหน่อยก็เถอะ(22.00 น.) นั้งรถมาจากที่พัก คือเดอะมอลล์บางแค
เพื่อที่จะไปทำงานที่มอลล์ท่าพระ ที่จริงก็อยากทำที่บางแคนะ เพราะใกล้ที่พัก
แต่ทำยังไงได้ ไม่มีตำแหน่งงานของบริษัทที่นี่วางเลยเลยต้องไปท่าพระ
วันนี้พอมาถึงห้าง หลังจากห้างเปิดแล้ว(11.00น.)ก็ขึ้นไปอบรมอัคคีภัยที่ชั้น 7
อบรมจนถึงเที่ยงก็ลงมากินข้าว พร้อมกับอาการน้ำมูกไหลที่เป็นมาตั้งแต่เช้า
เข้าไปในห้องอาหารพนักงาน เหลียวซ้ายแลขวา นึกไม่ออกว่าจะกินอะไร
แต่สุดท้ายก็ไปจบลงที่ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระ ที่วันนี้ผมปรุงไม่ได้เรื่องเลย แต่ก็กินจนหมด
เข้าห้องน้ำบ้วนปากเสร็จเรียบร้อย ก็กลับมาเข้าล็อกของตัวเอง เอะ ! ผมบอกหรือยังนะ
ว่าขายอะไร ผมขายเสื้อผ้าครับ แบรนจาก Australia แต่คนยังไม่ค่อยรู้จักเท่าไร
เพราะเพิ่งเข้ามาได้ไม่นาน
กลับมาถึงล็อก หยิบตั๋วหนังจากกระเป๋าขึ้นมาดู เป็นตั๋วที่ซื้อล่วงหน้ามาตั้งแต่ต้นเดือน
พลิกไปพลิกมาพร้อมกับความคาดหวังในใจ ว่าจะมีคนมาดูเยอะหรือเปล่า มันจะสนุก
อย่างที่เราอ่านมาหรือไม่ จะได้ที่นั้งดี ๆไหม แล้วหวัดเจ้ากรรมนี้มันจะหายก่อนไปดูหรือเปล่า
คงต้องหาผ้าปิดปากและ ไม่อยากเอาหวัดไปติดคนอื่นเขา หรือคนจะกลัวไข้หวัด 2009
จนไม่ค่อยกล้าออกมาดูหรือเปล่า นา...สนุกไม่สนุกยังไง เดี่ยวพรุ่งนี้จะมาเล่าให้ฟังอีกที่และกันนะ.
มาสเตอร์แชมป์