Log In (forget password?)

Comic Talk

คุยกันเรื่องการ์ตูน - This board is in exteen

ทำไมพระเอกการ์ตูนญี่ปุ่นถึงมีความพยายามเป็นเลิศ

ดูการ์ตูนมาก็หลายเรื่องสังเกตมาบ่อยมากที่การ์ตูนจะต้องมีพระเอกที่แบบว่ามีความมุ่งมั่นแรงกล้า มีความพยายามเป็นเลิศ ไม่ยอมแพ้อะไรง่าย อยากรู้จังว่าทำไม แล้วก็เหตุผลอะไร เพราะอะไรถึงมีแรงพยายามขนาดนั้น ใครตอบได้ตอบหน่อยยย

Comment is disabled in this topic.

จริงๆเพราะมีความพยายามเลยได้เป็นพระเอกมากกว่า

แต่ไอ้พระเอกตัวขี้เกียจ ก้มีไม่น้อยเลยนะครับ

จริงๆถ้ามองจากการ์ตูนทุกเรื่อง...พระเอกก็นิสัยหลากหลายปะปนกันไป

คิดว่าเพราะว่าต้องการให้เด็กญี่ปุ่นถือเป็นเเบบอย่างเเล้วทำตามล่ะมั้งคะ?

ต้นแบบความพยายามหรือเปล่าคะ :3

จะได้เป็นตัวอย่างที่ดี

ถ้าไม่ต้องพยายามอะไรแล้ว เรื่องก็อวสานล่ะครับ ...มั้งนะ

i'm so cool~  (แนว)

เป็นวัฒนธรรม และ เอกลักษณ์ของชาติ
วีถีซามูไร เลือดบูชิโด (ลัทธินิยมทหาร) .. มีอิทธิพลมาก

เพราะถ้ามันไม่มุ่งมั่นทำอะไรสักอย่าง เนื้อเรื่องก็จะไม่เดิน

เรื่องที่พระเอกไม่ทำอะไรเลยก็มี ...โนบิตะไง

ถ้าไม่พยายามเป็นเลิศ เรื่องก็ไม่เดิน แถมเผลอๆอาจไม่น่าสนใจเท่าไหร่ด้วย

เพราะอ่านไปนานๆ ก็เหมือนกับได้ลุ้นไปในตัว ^^

และอาจมีเหตุผลแอบแฟง เพื่อปลูกฝังจิตสำนึกอะไรแบบนี้ด้วยมั้ง

เหมือนต้องการให้เป็นบุคคลต้นแบบมั้งค่ะ

?(รึเปล่า) 

ถ้าฮีไม่ทำอะไรเลย เรื่องก็จบสิคะ 5555+

มันก็เป็นอย่างนึงที่ทำให้คนอ่านได้อะไรบ้างจากการ์ตูนที่ผู้ใหญ่ส่วนมากมักว่าว่าไร้สาระน่ะสิคะ

ที่จริงเเล้ว.. มีอีกนะ

 

พระเอกการ์ตูนญี่ปุ่นมักมีทรงผมชี้ตั้ง ฟูฟ่อง

พระเอกตัวขี้เกียจก็มีนะ

อิตาจังไง ~ วันๆก็พาสต้า

มันต้องมีสาเหตุครับ น่าจะมาจากแรงบันดาลใจ อะไรประมาณนี้ (แต่จู่ ๆ ขยันก็มีนะ)

เพราะว่าเป็น การ์ตูนที่ดี ไงคะ

มันขี้เกียจดักดานก็มีเยอะน่อORZll

มันไม่ใช่ข้อสันนิษฐานที่เป็นจริงสำหรับเรื่องชาแมนคิง

พวกขี้เกียจก็เยอะนา อย่างเช่น ไอ่คุณกินโทกิ ไง วันๆก็น้ำตาลๆ จะเป็ยเบาหวานตายอยู่แล้ว

#17 เห็นด้วยอย่างยิ่ง

อย่างที่่

คห.18 นั่นแหล่ะค่ะ

 

อีคุณกิน

 

โคตรขี้เกียจ

 

(เป็นไอดอลในดวงใจเลย)

อืม #17 กับ #18

เห็นด้วยสุดริด!!

ชาแมนคิงนี่แบบว่า...เอ่อ...มุ่งมั่น...แรงกล้า...(ชีวิตสบ๊ายสบาย  นอน  แช่น้ำร้อน  เหม่อ  ปาหมอน!!)

 ส่วนกินโทกิ อืม...ขยัน...พยายาม...(นอน  ไม่คิดหางานหาการทำ  ไม่จ่ายค่าเช่าบ้าน  ออกไปแรดไปวันๆ  อ่านจัมป์  เล่นปาจิงโกะ)

พระเอกกินทามะกับชาแมนคิงเนี่ย  ความมุ่งมั่นพยายาม  เป็นที่สุดของที่สุดพระเอกการ์ตูนแล้วล่ะค่ะ 

 

จะได้มีเรื่องราวมากมายไงล่ะ

เพราะว่า ถ้าคนไม่มีความพยายาม ชีวิต ก็ไม่ตื่นเต้นน่ะดิ >__<

ก็กว่าจะประสบความสำเร็จได้ ก็มาจากความพยายามก่อนไง

เพราะตอนสุดท้าย พระเอกการ์ตูนญี่ปุ่นก็มักจะประสบความสำเร็จกับสิ่งที่ตัวเองพยายามมาแทบตาย..... ใช่มั้ยล่ะ.....

คนสร้างการ์ตูนอาจจะอยากให้เด็กๆที่ดูการ์ตูนมีความพยายาม ตั้งใจจริงแบบนั้นล่ะมั้ง

ก็ประเทศญี่ปุ่นเค้าอยากให้เด็กปาเทดเค้าเป็นอย่างตัวการ์ตูนที่ชอบงัยคะ

เพราะส่วนใหญ่เด็กๆก็ต้องชอบพระเอกอยู่แล้ว

เพราะฉะนั้น  ก็เลยให้พระเอกมีนิสัยอย่างนี้งัย

ก็..

พระเอกส่วนใหญ่ก็ไม่เอาไหน แต่มีพลังแฝง

เพราะงั้น ถ้าไม่พยายามก็จะไม่สามารถก้าวผ่านความไม่เอาไหนนั่นไม่ได้ไงครับ..

 

มั่วเอานะครับ ฮ่าๆ

ถ้าพระเอกเป็นไอ้หื่นคงจะไม่ดีแน่=[]="

 

นอกจากพยายามเป็นเลิศแล้ว ยังหล่อสู้ตัวรองหรือตัวโกงไม่ได้ 555+

ส่วนตัวคิดว่า.....

พระเอกในอุดมคติหลายผู้หญิงก็ต้องอยากให้แข็งแกร่ง อบอุ่น

ดูแลเราได้

เขาก็แค่สื่อตอบสนองความรู้สึกต่อผู้อ่าน

ที่พระเอกต้องดูดี มีเส่น่ห์ในมุมมองผู้อ่าน

คงไม่มีใครอยากชอบ พระเอกเกรียนๆเห็นแก่ตัวแถมยังเจ้าชู้ อ่อนแอขี้โรค

 

 

ที่พระเอกไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ก็เพื่อที่จะอาจจูงให้ไม่ให้แพ้ยอมแพ้อะไรง่าย

เพราะคาแรคเตอร์แบบนั้น

เลยได้เป็นพระเอกมากกว่า 

มันดูเป็นการจุดประกายดีนะครับ ยิ่งในการ์ตูนเด็ก ๆ อ่านได้เนี่ย

ว่าถ้าอยากเป็นพระเอก หรืออยากเป็นฮีโร่ต้องมีความมุ่งมั่น

ความพยายาม ไม่ย่อท้อ ถึงจะำได้เป็น 

คุณกิน จากกินทามะ ก็ไม่ได้พยายามเลยนะ เอาแต่อยากกินพาเฟ่ต์ อย่างเดียว ฮ่าๆๆ

แต่เราว่า สาเหตุที่ทำให้พระเอกต้องพยายามเพราะ ยิ่งเรื่องมันยาว มันจะได้รู้สึกความเติบโต และความเปลี่ยนแปลงไปของพระเอก มันรู้สึกความเปลี่ยนแปลงไปของตัวละคร 

แล้วมันก็จะทำให้เรื่องไม่น่าเบื่อ เพราะฉะนั้นส่วนใหญ่จะเห็นว่า พระเอกมักจะไม่เก่งตั้งแต่แรก แต่จะพัฒนาขึ้นเรื่อยๆจนเก่งขึ้น 

 

อ่านแล้วมันก็เป็นตัวอย่างเหมือนกันนะ เรื่องความพยายาม

 

อีกอย่างก็คือ ถ้าพระเอกเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เติบโตขึ้นเรื่อยๆ เรื่องมันก็เขียนไปได้เยอะไง

 

คิดว่านะ...

 

เอิ๊กกกกกก

เอ๋  แล้วโนบิตะ..

ส่วนหนึ่งคิดว่าคนเขียนการ์ตูนส่วนใหญ่จะนำความชอบคาแรคเตอร์ของแต่ละคนออกมาน่ะคะ รูปแบบจะค่อนข้างต่างกัน หรือบางครั้งก็คล้ายกัน แต่เรื่องที่เหมือนกันนั้น คิดว่าคงอยู่ที่แนวเรื่องด้วย ลักษณะที่กล่าวมาเป็นทางกีฬาซะส่วนใหญ่

เวลาที่คนเราทำอะไรแบบมีเป้าหมายนะจุดๆหนึ่ง มันก็ดูเท่ไปอีกแบบจริงไหมคะ ทำไมถึงมุ่งมั่น ก็เพื่อให้เป้าหมายที่ตั้งไว้สำเร็จก็คล้ายๆกับ คนอยากเป็นหมอ ก็ตั้งใจเรียนให้ได้หมอนั่นแหละคะ แค่มุ่งไปคนละทาง ทำไมถึงมีแรงพยายาม ตั้งแต่ยุคแรกๆเลย เป้าหมายเพื่อสื่อให้รู้ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น หรือ คนเราต้องผ่านอุปสรรคกันบ้างจึงจะพบความสำเร็จ พูดง่ายๆว่าการ์ตูนสอนคนคะ ถ้าจบว่า พระเอกขาเดี้ยง ไม่สามารถทำอะไรแล้ว จะยอมแพ้เลยหรอคะ? สำหรับคนที่มุ่งเพื่ออะไรสักอย่าง มันเหมือนกับว่า เขาทิ้งทุกอย่างเพื่อสิ่งนั้นไปแล้ว ถ้ามีหนทางให้เดิต่อ ก็ควรจะเดินต่อไป ถ้าหยุดก็คือการถอยหลังนั่นแหละคะ

 จริงๆการ์ตูนสอนอะไรตั้งมากมาย มันอยู่เหนือคำว่าเว่อ หรือจินตนาการนะคะ คนเขียนตั้งใจสื่อมาแล้ว อยู่ที่เราว่าจะรับความรู้ หรือสิ่งที่เขาเขียนมามากแค่ไหน ถ้าดูแบบคิดการ์ตูนทุกเรื่องมันก็มีสาระทั้งนั้นแหละคะ เผลอๆอาจจะมากกว่าละครหลังข่าวของหลายๆคนด้วยซ้ำ

 

เอ้อ จบเหอะ วันนี้เม้นยาวสุดๆในโลกหล้า ฮะๆ

เพราะการ์ตูนแนวที่จะขายได้มากๆ ก็ต้องขายฝันให้แก่ผู้อ่าน

และ "สำเร็จเพราะพยายาม" หรือ "ทำดีได้ดี" เป็นความฝันที่ดูจะเป็นไปได้มากกว่า "เก่งรวยหล่อมาแต่เกิด" เป็นไหนๆ ครับ ...

เห็นมีคนใส่ร้ายคุณกินกับโย ไปฟ้องดีมั้ยเนี่ย55+

ตัวคุณกินเองก็เป็นตัวอย่างที่ดีนะครับผมว่า

ส่วนโยนี่ได้ดีเพราะเมียชัดๆ

สอนให้รู้ว่ามีเมียดีเป็นศรีแก่ตัว

มีเมียน่ากลัวตัวจะเป็นสี

มีคนนึงที่ไม่ใช่ 

โนบิตะไงความพยายามเป็น0.1

อันนี้ก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ

 

ที่รู้ผมก็วาดการ์ตูนโดยมีตัวผมเป็นพระเอก

 

ก๊าก~~~~~~~

 

ปล.เรปบน พูดถูก 

เพราะคนญี่ปุ่นชอบคนที่มีความพยายามค่ะ

 ถึงแม้จะแป๊กแต่ถ้าพยายามถึงที่สุดแล้ว คนญี่ปุ่นเค้าก็ไม่ว่าอะไรค่ะ

 

 

แต่ดูจากเด็กแลกเปลี่ยนที่มหาลัยแล้ว เค้าก็ไม่ไฟท์อะไรขนาดนั้นนะ

คงเป็นเพราะว่าการ์ตูนที่ซื้อใจคนอ่านที่เป็นเด็กๆได้มากกว่าคือการ์ตูนที่แสดงให้เห็นถึงความพยายามของพระเอกและประสพผลสำเร็จได้ในที่สุดมั้งคะ?

แบบว่าไงดี ตอนเด็กๆเราคงปลื้มตามเวลาเห็นพระเอกจากที่ธรรมดาๆเก่งขึ้นเรื่อยๆ คงจะประทับใจกว่าพวกที่เทพแต่เริ่มกับพวกที่ห่วยตลอดกาลแบบโนบิตะหลายขุมอยู่จริงมั้ยคะ =w=;;;

และแน่นอน การ์ตูนเรื่องๆหนึ่งก็เป็นการดำเนินเรื่องโดยมีพระเอกเป็นคนดำเนินเรื่อง ถ้าพระเอกเอื่อยๆเฉื่อยๆเมื่อยๆไปวันๆ ยกตัวอย่าง กินทามะ คุณกินนั่นแหละค่ะ มันก็... ให้อารมณ์การ์ตูนเป็นการ์ตูนเอื่อยๆเฉื่อยๆไปวันๆเหมือนกันน่ะนะ

อย่างกรณีชาแมนคิงจะว่าโยชิวไปวันๆก็ไม่ใช่ซะทั้งหมด อย่างน้อยโยก็... พยายามบ้างแล้วเพื่อให้ได้ยืนอยู่ ณ จุดนั้น เพียงแต่เนื่องจากที่มีสมองพอคิดได้อยู่บ้างไม่ต้องเปลืองแรงทุ่มสุดชีวิตแค่ทำเรื่องที่จำเป็นเท่านั้นให้พัฒนาขึ้นได้มากกว่า (เข้าข้างโย ๕๕๕)

โอเค คือจะบอกว่า การ์ตูนที่นักอ่านการ์ตูนส่วนมากไม่พลาดนั้นคือแนวการ์ตูนบู๊ ต่อสู้ ในรูปแบบต่างๆ ซึ่ง ผู้ชนะเท่านั้นจึงจะได้ชัย ในที่นี้คงจะเข้าใจนะคะ! ถ้าอีตาพระเอกมันทำตัวโง่ไปวันๆ มันคงไม่ชนะหรอกค่ะ!!

ถึงจะโง่มากขนาด อุเอคิ โคสึเกะ เรื่อง ผ่ากฎอลเวง แต่สุดท้ายแล้วก็ต้องฟิตสู้ พยายามเพื่อช่วยโลกเลยเห็นมั้ยคะ~!!!!

ถามว่ามันเอาความพยายามมากมายมาจากไหนก็คงต้องตอบตามประสาการ์ตูนว่า ก็เอามาจากจิตใจมุ่งมั่นอันแรงกล้าเพื่อที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้สำเร็จ นั่นแหละค่ะ! คล้ายๆกับนุเวลาไม่อยากยอมแพ้อะไรง่ายๆก็ฟิตเปรี๊ยะแบบสุดยอดได้เหมือนกัน

ปล. นุอาจจะบ่นไร้สาระไปคนเดียวก็ได้ อย่าอ่านมากเลยค่ะ = =;

เพื่อนให้มันเด่นมั้ง......555+

โนบิตะไม่เห็นเป็นเลย..

เพราะถ้าไม่พยายามทำอะไร เรื่องก็ไม่เดินล่ะมั้งคะ? ฮ่าๆ

 

คิดว่าส่วนหนึ่งนอกเหนือจากที่ว่ามันเป็นพระเอก ก็คงจะเพราะว่าการให้ความพยายามหรือทุ่มเทกับสิ่งที่ตั้งใจไว้ ก็เป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของชาวญี่ปุ่นด้วยกระมังครับ?